Dita botërore e sindromës Down, prindët: Mungojnë njohuritë fillestare

Fëmijët me nevoja të veçanta lindin me ndonjë pengesë ose e marrin më vonë gjatë jetës dhe kjo sjellin tronditje të fuqishme psiqike dhe shpirtërore tek prindërit. Në ditën botërore të sondromës Down Liljana Aleksova nënë e një fëmije me sindrom Down thotë se për rastet e këtilla askush nuk ju jep udhëzime e as rekomandime çka i pret në të ardhmen. 

 

“Kurr e morrëm diagnozën për Antoniën, e që e morrëm në momentin e lindjes dhe na lëshuan në shtëpi me fjalët, ja tani do e dërgoni në shtëpi dhe do e shihni se çka dhe si më tutje. Me as një sqarim se si ne të ballafaqohemi si prindër e as ndonjë rekomandim për rethin familjar pasi që edhe për ta diagnoza e Antoniës ishte një goditje e fort.”, tha Liljana Aleksova, nënë. 

 

Sindroma Daun është një çrreullim kromozomesh dhe këta fëmijë kanë zhvillim të vonshëm  fizik, intelektual dhe gjuhësor.Fëmijët me autizëm por edhe me specifikia të tjera problem të madhë  e kanë rutinën, jo vetëm si veprimtari por edhe si ambient thotë Fatojona Geci e cila drejton qendërn për autizëm “Flutro për Jetë”. Pasi që  ata kanë pakë të vështirë të adoptohen në ambiente të ndryshme, në prezencën e personave të mdryshëm, Geci apelon te prindërit që ti përfshin këta fëmijë në qendra që të bëhet me I leht aderimin I tyre në procesin arsimor. 

 

“Nga momenti që prindërit kuptojn që ka një problematikë dhe deri tek momenti që vjen koha fëmija të shkoj në parashkollor apo në klas të parë kjo është një fazë që fatkeqësisht prindërit nuk e shfrytëzojn në një punë profesionale me fëmijët. Sepse nëse një fëmij ti arrin ta kuptosh se është me autizëm sepse sindroma daun është më evidente dhe nëse fillon të punosh me atë fëmijë që në moshë 2 vjetë e gjysëm apo tre siç ne kemi pasur raste në qendër, faza e aderimit të tij në parashkollor është një fazë shumë më e leht dhe shumë më e butë.”, tha Fatojona Geci, drejtoresh e qendrës për Autizëm “Fluturo për Jetë”.

 

Problem më vete është edhe kategorizimi I këtyre fëmijëve, por edhe frika e prindërve nga përjashtimi social I fëmijëve me nevoja të posaçme thotë Shpend Saliu nga Shoqata “Bashkarisht mundemi”.  

 

“Prindërit duhet ti kategorizojn fëmijët e tyre në kohën e duhur kur bëhet kategorizimi e jo vetëm kur del në pahë ndonjë problem i cili shqafqet nga mos intervenimi në kohë.  problem.  Është dicka shumë prekëse se shumë fëmijë janë të lidhur në shtëpit e tyre ku shumë fëmijë nuk i nxjerrin jasht dhe ne si shoqatë e bëjm të pamundërën për ti bindur këto prindër se këta fëmijë duhet të socializohen të dalin jashtë.”, tha Shpend Saliu, kryetar i shoqatës për fëmijë me nevoja të veçanta “Bashkarish Mundemi”. 

 

Fëmijë me nevoja të veçanta nuk janë ndryshe nga fëmijët e tjerë. Ata meritojn qasje të barabart për një jetë cilësore. Nevoiten kushte që çdo fëmijë do të ketë mundsin që të zhvilloj potencialin që ka. Me mbështetjen e të gjithve ata mund të socializohen por edhe të pavarësohen.